247 - عزّ الدين عبد الحميد بن هبة اللّه مداينى ، مشهور به ابن ابى الحديد معتزلى ( م 655 ) . نامبرده مؤلّف شرح نهج البلاغة است و اين شرح نمودار بارزى از احاطهء كامل او به حديث و كلام و تاريخ و ادب است . شرح حال او را در كتاب مزبور مىتوان از نظر گذراند . « 1 » حديث او قبلا از نظر گذشت « 2 » و روايت او در داستان مناشدهء رحبه ، قضيّهء نفرين ، حديث ركبان ، احتجاج عمّار به حديث غدير و مناشدهء جوانى با ابو هريره خواهد آمد . 248 - حافظ ابو عبد اللّه ، محمّد بن يوسف كنجى شافعى ( م 658 ) . نامبرده صاحب كتاب كفاية الطالب « 3 » است كه در مصر در صد و شصت صفحه چاپ شده و اسناد آن حذف گرديده ، اما در نجف اشرف با ذكر سند و مطابق اصل چاپ شده است . كتاب مزبور نمودارى است از پيشرو بودن و تبحّر او در حديث و احاطهء كامل او به علوم و برخوردارىاش از معرفت و كمال بسيار و توجه و عنايت خاص او به حديث و فنون آن . ابن صباغ مالكى در الفصول المهمّة از او نقل مىكند و از نامبرده با تعبير امام حافظ ياد مىنمايد . حديث او در صفحات پيشين از نظر گذشت . « 4 » و در داستان مناشدهء رحبه به طرق مختلف و در موضوع مناشدهء مردى عراقى با جابر انصارى و در حديث تهنيت خواهد آمد . 249 - حافظ ابو محمّد ، عبد الرزاق بن عبد اللّه بن ابى بكر عزّ الدين رسعنى حنبلى ( م 661 ) . ذهبى از او نام برده گويد : وى پيشوايى ارجمند و اديبى دانشمند بود و كتاب مقتل الحسين از اوست . همو تفسير ارزنده‌اى تصنيف كرده كه من آن را ديده‌ام . وى در آن به

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغة : 4 / 575 . ( 2 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 56 . ( 3 ) . چلبى در كشف الظنون : 2 / 323 كتاب مزبور را از او دانسته است . ( 4 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 19 ، 21 ، 35 ، 40 ، 48 ، 51 .